Þiiri Severim

Bitermiþ en acýsý, bitermiþ sevgiler...

Masal gibi baþlayan herþey bitmiyor, masal gibi...

Gökten 3 elma düþmüyor insanýn baþýna...

Ýnanmak zor geliyor inanmak...

Sabahlara kadar el ele oturmalar...

Dizlerinde uyumalar...

En ateþli öpüþmeler, sadece bir cümleyle bitiyormuþ...

Ve gidenin ardýndan dökülüyormuþ mýsralar...

Sarýlýnca dünya durur gibi gelirdi...

Yalanmýþ,yalanmýþ...

Ölümü kabullenememeyi anlarým ama verilen emekler...

Bir cümleyle biter mi?

Bitiyor iþte ve ben ordan öyle seyrediyorum...

Yaptýðým en iyi þey en güçlü olmam gereken zamanda hýçkýrarak aðlamak...

Ne kadar basit ne kadar kolayca...

Kýzýyorum kendime kýzýyorum...

Mýsralara akan kelimeler içime akan zehir...

Ýçimde kaldýkça beni  öldürüyor, bitiriyor...

Seni görünce parlayan gözler artýk parlamýyor...

Seni görünce açýlan kollar artýk açýlmýyor...

Sarýlýnca kalbinin sesini duymuyor...

Öpmüyor o dudaklar artýk öpmüyor...

Ve nedenini bilmediðin yada bilemediklerinden dolayý bitiyor rüyalar...

En güzel yerinde uyanmak uykunun, gece 3- 5 nöbetine gitmek...

Kurduðun hayallerin baþka bahara kalmasý...

Hatta o baharýn hiç gelmeyeceðini bilmek ne acý tanrým ne acý...

Direnmek hayata, insanlara, kadere...

Ama kendi kendimize direnememek, istenmeyen kiþi olmak...

Bunu þimdi yazýyorum ve biliyorum ki...

Geçmiþ, geleceði müjdelemiyecek bana...

Kendisini sevgisine adamýþ bir adamýn zehiri bu kelimeler...

Býrakýnda bu beyaz kaðýtta kalsýn...

Býrakýnda hayat bir daha ayný rolü verirse...

Oynamasýn, çýkmasýn sahneye...

Bahaneler üretsin kendince...

Severek ayrýlmak ve sevdiðinin sevmediðini bilmek...

Bunu kaldýrmak zor heryerde...

Ýyilikten marazýn doðduðu dünyada...

Topladýðý çiçekleri atmaktan baþka çaresi olmayan...

Geçen günlere acýyan, aðlayan, elinden birþey gelmeyen adamýn...

Sözleri bunlar...

O kadar...

Geçen günler acýdan baþka birþey vermiyor bana...
Kimileri diren diyor kimileri çek git diyor...
Yine insanlar haddinden fazla konuþuyor...
Tamamen ezbere beni tanýmadan...

Çýkarsýz iliþkilerin adamý olmak mý zor...
Güven kazanmak uðruna kendinden tavizler mi vermek...
Bence hiçbiri...
Hiçbiri benim kadar gerçek ve benim kadar yalan deðil...

Birþeyler arasýnda kalmak...
Sebebini bilmediðin þeyler uðruna yaþamaya çalýþmak...
Ne senden ne de ondan olabilmek o kadar zor ki...
Yaþam denen bu çizgide dümdüz gidebilmek çok zor...

Ýpi eðmeye çalýþanlar o kadar çok ki...
Düzeltmeye çalýþanlar az kalýyor yanlarýnda...
Senin düþmeni bekleyenler o kadar çok ki...
Onlarýn eðlencesinde malzemeleri olup alkýþlamak için...

Herþey o kadar çok ki...
Azýn deðerini bilemiyorsun...
Birileri az dedikçe çoklarý daha çok diyor...
Ama herþeyin çoðunu...

Aþkýn, eðlencenin,paranýn...
Ve herþeyin...
Ýþte sen bunlarýn tam ortasýndasýn...
Herþeyden azar azar olsun benim olsun...

Ahhh oðlum seni yaþatýrlarmý sanýyorsun...
Ya sömüreceksin yada sömürülecksin...
Var mý orta yolu onlarýn gözünde...
Var mý?Hiç zannetmem...

Þimdi yine soruyorlar az mý çok mu?
Ben yine onlara inat o insancýklara inat...
Hepsinden azar azar diyorum...
Çok kaþýnýyorum çok onlarýn gözünde...
Ellerini oðuþturmaya devam ediyorlar...

Umutlarýn azaldýðý bir dünyada umut için koþturuyorum...
Yok yok umudum vardý aslýnda...
Bir sabah kalktým yataðýmdan yanýmda deðildi...
Önce saða sola koþturdum þuursuzca...
Sonra istanbul manzaralý evimden baðýrdým umut diye...
Ama yoktu iþte...
Kabullenmem gerek dediler günlerce, kabullen dediler defalarca...
Ama kolay deðildi ki kabullenmem...
Siyaha boyadýðým evin duvarlarýnda, yatak çarþafýmla beyaz olan tek þey umudumdu...
Oda bir sabah uçtu gitti habersizce...
Ben þimdi nasýl uyuyacaktým geceleri o yataðýmda...
Bir yaným boþtu artýk, bir yaným yoktu artýk, bir yaným...
Gelir dediler günlerce gelir...
Boðazdan hangi gemiler gelip geçti de o geçmedi penceremden...
Bazen bir rüzgar girdi penceremden o sandým...
Bazen yaðmur yaðdý çatýma o sandým...
Bazen sokaktan gelen çocuk sesi sandým....
Ben sandým sürekli ama o usanmadý benle uðraþmaktan...
Bir çocuk sesi geldi sonunda dýþardan umut, umut diye...
Umuttu o çocuk evet ama benim umudum deðildi..
Yüzünde mutluluk yoktu, yüzünde neþe yoktu...
En önemlisi o benim deðildi...
Umudum gitmiþti bir sabah...
Günlerce, gecelerce aðladým umut diye diye...
Ben babaydým, o oðul sarýlýrdýk biz bize...
Bir sabah beyaz bir güvercin oldu uçtu penceremden...
Hiç bir aný býrakmamýþtý giderken...
Evet o benim oðlumdu, umudumdu...
O bana aþýktý ben ona...
Ne yapýyorduk ki hayat sana...
Bir simit bir peynirden baþka bir lüksümüz varmýydý ki...
Ne yapýyorduk hayat sana...
Bugünü düþünmekten baþka çaremiz varmýydý ki...
Umut gideli çok oldu o odadan...
Duvarlar yine siyah, çarþafým yine beyaz...
Gözlerim gözlerini arýyor...
Zaten artýk penceremden Ýstanbulda görünmüyor...
Anlýyacaðýnýz umut gideli, herþeyim deðiþmiþti...
Umut gideli Ýstanbulum deðiþmiþti...
Umut gideli babasý deðiþmiþti...
Umut gittiðinden beri þiirimde deðiþmiþti...
Aslýnda giden umut deðildi o yine bu odada oturuyordu...
Umutla birlikte benim ruhum bu þehirden uçup gitmiþti...
Kaybedilen umutlara ve geri gelmesi zor olan umutçuklara yazýlmýþtýr...

Bu sýralar çok kullanýyorum üç noktayý
Ya bulamýyorum kelimeleri,Ya da tamamlamak zor geliyor geceyi...
Yorgun düþtüm son zamanlar.
Hep baþkalarý tamamlýyor heceyi
Bense çözemiyorum bilmeceyi...
Zor saatler geçiriyor bu vücudum,
O sabrediyor ben sabrediyorum
Bakalým hangimizi haklý çýkaracak bu üç noktalar...
Nereye baksam karþýmdalar.
Kah küfür sonundalar,
Kah en güzel duygulu cümlenin sonundalar...
Zavallý ben.
Kurtulamýyorum onlardan.
Derin yaralar açmalarýna seyirci kalýyorum...
Bak yine karþýmdalar.
Ya sabýr çektiriyorlar bana
Ya da günah çýkartýyorlar karþýmda...
Aslýnda düþmemek için muhtacým onlara
Ah o üçü yok mu üçü, yan yana gelmeyince
Geçmiyor günüm güzel...
Onlarý görünce bazen üstlerine basýyorum.
Bazen kendimi kasýyorum.
Neyinize güveniyorsunuz siz noktalar...
Düþünüyorumda bazen onlarý.
Biri birinden ayrýlsa tanýrmýydým onlarý,
Onlarý ortak edermiydim yaþamýma...
Ýþte tam karþýmda dersim
Yalnýzlýk üzerine, yalnýzlar üzerine ne yazýldýysa ve yazýlacaksa.
Ýþte tam karþýmda cevabý...
Noktalarýn birarada olduðu dünyada
Ýnsanlar ne birlik olabiliyor ne de dirlik.
Varsýn olsun bozsunlar moralimi,
Varsýn olsun her cümlemin sonunda olsunlar,
Onlarda olmasa ben nereden öðrenecektim.
Bu çivisi çýkmýþ dünyanýn düzenini...

Bilge adamýn sözü, aydýnlýktan dökülen su gibidir. Ama insanlar, her çaðda, en karanlýk inlerden fýþkýran suçlarý içmeyi yeðlemiþlerdir.

"Kötü günler, yapay ýþýklar aþýla aþýla geçermiþ. Týpký daðda, ilkbaharda, bir akarsudan karþý tarafa geçilmek istendiðinde bir kaygan taþtan diðerine geçildiði gibi."

Tonios Kayasý
Amin Maalouf

"Bizim manevi hayatýmýzýn kapitalleþtirilmesi ve cinselliðin sadece para ile deðerlendirilmesi bizim gelecekteki nesillerimiz üzerinde olaðanüstü zararlara yol açacaktýr."

Hitler
Kavgam

"Meselenin en kötü yaný, dinin, siyasi çýkarlar uðruna kullanýlmasýnýn meydana getireceði zararlardýr."

Hitler
Kavgam